benevolus ()
przymiotnik jakościowy (1.1) dobroczynny, uczynny (1.2) dobrotliwy (1.3) miły, przyjacielski, życzliwy (1.4) przychylny
(1.1-4) benevolus, ~a, ~um,
(1.2) Si adversarius exstiterit, esto benevolus, ut fiat amicusEvangelium secundum Matthaeum (Anselmus Laudunensis). → Jeśli pojawi się wróg, bądź dobrotliwy, aby stał się przyjacielem.
(1.3) amicus
benevolentia
→ dobrze + chcieć