wtórnik ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) metoda artystycznej obróbki zdjęć retuszem i metodami fotograficznymi (1.2) regenerator sygnału; (1.3) drugi egzemplarz dokumentu (1.4) kopia dokumentu posiadająca taką samą moc urzędową jak oryginał (1.5) przedmiot mający na celu dokładne odtworzenie jakiegoś przedmiotu
(1.1-5)
(1.3) Najlepiej, jeśli wtórnik umowy weźmiesz do domu i uważnie zapoznasz się z jej treścią. (1.4) Młody kierowca po przekroczeniu 20 punktów kierowany jest na kurs na prawo jazdy. Kierowcy doświadczeni muszą natomiast zaliczyć egzaminy państwowe (…). Natomiast o wtórnik prawa jazdy można wystąpić jedynie w przypadku zniszczenia, zagubienia lub kradzieży właściwego dokumentu.
(1.3-5) wtórnik +
(1.4) wtórnik certyfikatu / dokumentu / prawa jazdy
(1.2) wzmacniacz, powtarzacz (1.3) duplikat, kopia, odpis (1.5) duplikat, kopia, replika
(1.4) oryginał (1.5) pierwowzór, oryginał
(1.4) dokument
wtórność , wtórowanie , zawtórowanie , Wtórek , wtorek , wtóropis wtórować , zawtórować wtóry, wtórny, powtórny wtórnie, powtórnie
(1.2) (1.3)