wyniszczenie ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) doprowadzić do utraty możliwości funkcjonowania a nawet całkowitego unicestwienia (1.2) spowodować upadek ekonomiczny (1.3) poważnie osłabić organizm (1.4) zabicie grupy ludzi
(1.1-4)
(1.1) Wysłałem w jej ślady gońca zaufanego, któremu kazałem oddać królowej wiązankę rzadkiej trawy górskiej — najlepszy środek na wyniszczenie włosów na ciele...Aleksandr Kuprin, Miłość Sulamity (tłum. Edmund Jezierski, wyd. 1911) (1.2) Co rząd zrobi, by zapobiec wyniszczeniu gospodarki? (1.3) — Tak samo jak pan, leczył się tajemniczo za pomocą trucizn, które, jak mu się zdawało, przynosiły mu ulgę, lecz które sprowadziły zupełne wyniszczenie... W chwili gdy mniemał że jest wyleczony, zakończył życie... (1.4) Niemcom i Rosjanom zależało na wyniszczeniu narodu polskiego.
(1.1) wyniszczenie +
(1.3) wyniszczenie ciała / organizmu • wyniszczenie chorobą / zimnem (1.4) wyniszczenie chrześcijan / Polaków / Żydów • wyniszczenie całkowite
(1.1) zniszczenie, zrujnowanie (1.2) zrujnowanie (1.3) zniszczenie, zrujnowanie (1.4) zabicie, zamordowanie, zgładzenie, zlikwidowanie
wyniszczanie wyniszczyć , wyniszczać