grób pobielany ()
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy (1.1) kłamliwa, obłudna osoba (1.2) coś, co pozornie działa sprawnie, lecz w rzeczywistości nie funkcjonuje lub robi to źle
(1.1-2)
(1.1) Bez pokory, myśmy trupy chodzące, groby pobielaneAleksander Jełowicki, Miesiąc Maryi, wyd. B. Behr, Berlin 1856.. (1.1) A i tak nie stałbym się grobem pobielanym jak Ty i Twój poprzednik, który odbiegał od mszy, kiedy rodziła jego klacz…Tadeusz Miciński, W mrokach złotego pałacu, czyli Bazylissa Teofanu, Kraków 1909. (1.2) Drugi przepis to był tylko liberalny „grób pobielany”, za którym treść nie kryła się żadnaWł. Prawdzic, Przednia straż, „Tygodnik Illustrowany”, 3 listopada 1906.. (1.2) Centrum Nowego Sącza jest niedrożne komunikacyjnie, zaś stojące tam kamienice przypominają pobielane groby.
Z Ewangelii wg św. Mateusza 23,27: Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy! Bo podobni jesteście do grobów pobielanych, które z zewnątrz wyglądają pięknie, lecz wewnątrz pełne są kości trupich i wszelkiego plugastwaEwangelia wg św. Mateusza 23,27, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Walenty Prokulski)..
angielski: (1.1) whited sepulcher, whited sepulchre