__TOC__ baju ()
wykrzyknik (1.1)
(2.1) i od baj rzeczownik, rodzaj nijaki (3.1) kobiecy wełniany kaftan, element portugalskiego stroju ludowegoBarbara Bazielich „Stroje ludowe narodów europejskich. Stroje ludowe Europy Południowej i Zachodniej”, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 1998, ISBN 9788322912485, s. 59
(1.1) (2.1) (3.1)
(1.1) Gadu, gadu, gadu, gadu, gadu, gadu nocą • Baju, baju, baju, baju, baju, baju w dzieńAgnieszka Osiecka „Ludzkie gadanie”, piosenka z repertuaru Maryli Rodowicz.
(1.1) zwykle zdwojone – „baju, baju”
(1.1) baj , bajarz , bajacz , bajarka , baja , bajka , bajeczka , bajanie , nabajanie , bajkowość , bajeczność , bajdurzenie , nabajdurzenie , zabajdurzenie bajać , nabajać , bajdurzyć , nabajdurzyć , zabajdurzyć bajkowy, bajeczny, bajarski bajkowo, bajecznie
(1.1) baju, baju • baju, baj • baju, baju, będziesz w raju / baju, baju – będziesz w raju
baju ()
rzeczownik (1.1) koszula, suknia, strój
(1.1) baju bebe • baju dingin • baju mandi • baju tidur
(1.1) <