procarz ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) żołnierz uzbrojony w procę
(1.1)
(1.1) Na wyspie widać bitewne przygotowania. Nad brzegiem pojawiają się łucznicy i procarze. W dalszych szeregach miotacze oszczepów i ciężkozbrojni. (1.1) Konnica podzieliła się na dwie części, procarze i łucznicy szli przed wojskiem, a w pierwszym szeregu byli sami najbardziej waleczniPierwsza Księga Machabejska 9,11, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Feliks Gryglewicz)..
procnik , proca procowaty, procowy
angielski: (1.1) slinger francuski: (1.1) frondeur łaciński: (1.1) funditor niemiecki: (1.1) Schleuderer starogrecki: (1.1) σφενδονήτης włoski: (1.1) fromboliere