wielomówny ()
przymiotnik jakościowy (1.1) taki, który dużo mówi ( ) (1.2) taki, gdzie dużo się mówi
(1.1-2)
(1.1) Po niewoli wzrok znowu przywierał do zgasłych końskich oczu, do ich siły wyczerpanej, do oczu przeżytych, a tak niedościgle mądrych, tak udręczająco wielomównych, że w ich wyrazie mieścił się cały jakiś świat (…) W mowie tych źrenic żałosnych, które przymusowo widziały płomień ogniska, bo je raził i nękał, można było wysłuchać słowa (…) (1.2) Brat od najmłodszych lat interesował się studium krasomówstwa. Był urodzony do mężnych walk na wielomównym ForumAleksander Krawczuk, Cesarz August, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1990, s. 273..
(1.1) wielomowny; wymowny, rozmowny, gadatliwy, elokwentny, rozgadany, rozszczebiotany, roztrajkotany, szczebiotliwy, terkotliwy
(1.1) małomówny, nierozmowny, milczący
wielomówność , wielomówstwo
(1.1)