zakała ()
sylabizacja:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) mężczyzna przynoszący wstyd grupie lub swemu środowisku rzeczownik, rodzaj żeński (2.1) osoba lub rzecz przynosząca wstyd społeczności
(1.1) (2.1)
(1.1) W podstawówce uważany był za zakałę rocznika. (2.1) O komunizmie mówiono w tych kręgach nie inaczej jak o zakale świata cywilizowanego.
(1.1) zakała + (2.1) zakała +
(2.1) zakała klasy / narodu / rodziny / środowiska • tolerować / znosić zakałę • pozbyć się zakały • stać się zakałą
(1.1) wyrodek, czarna owca, parszywa owca; zakał (2.1) plama, skaza, wada
zakalec , zakał kalać , kalić , zakalić
< <
angielski: (1.1) disgrace niemiecki: (2.1) Schandfleck rosyjski: (1.1) вы́родок