συμπτωματικός

συμπτωματικός ()

przymiotnik (1.1) przypadkowy, kazualny, niespodziewany (1.2) symptomatyczny, objawowy

(1.1-2) P1

(1.1) Δεν ήταν παρά μια συμπτωματική συνάντηση. → To było tylko przypadkowe spotkanie.

(1.2) συμπτωματική θεραπεία → leczenie symptomatyczne/objawowe

(1.1) τυχαίος

(1.1) σκόπιμος, στοχευμένος (1.2) ασυμπτωματικός

σύμπτωμα , σύμπτυξη , σύμπτωση συμπτωματικά

(1.1) (1.2)