klinować ()
czasownik przechodni niedokonany ( zaklinować) (1.1) umocowywać za pomocą klina (1.2) rozłupywać klinem i młotem głazy na mniejsze (1.3) leczyć kaca piciem alkoholu czasownik zwrotny niedokonany klinować się ( zaklinować się) (2.1) stawać się unieruchomionym
(1.1-3) (2.1)
(1.1) klinować + • nie klinować + (1.2) klinować + • nie klinować + (1.3) klinować + • nie klinować +
(1.1) zakleszczać, zagważdżać, zagwożdżać, zaklinowywać (1.2) (2.1) zaklinowywać się, zagważdżać się, zagwożdżać się, zakleszczać się
klin , kliniec , klinik , klinek , klinowanie , zaklinowanie zaklinować klinowy, klinowaty
angielski: (1.1) key francuski: (1.1) claveter