opłotek ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wąska droga lub przejście przebiegające między dwoma płotami (1.2) miejsce ogrodzone płotem (1.3) ogrodzone miejsce do którego zwabia się zwierzynę, w szczególności wilki (1.4) wiejski drewniany płot z chrustu lub żerdzi
(1.1-4)
(1.4) Gdy ojciec odszedł po psa o podwójnym wzroku, a znużona matka na progu przysiadła, ochrypła od wołania i przemarznięta od nocnego chłodu, przez opłotek przeskoczył obcy, ten sam, który wczoraj tak nagle na przedwieczerz wpadł do chaty.
(1.1) droga (1.2-3) miejsce (1.4) płot
opłotkowy opłotkowość , opłotki
od frazy przyimkowej
wyraz o wiele częściej spotykany w ;