monolatria ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) czczenie jednego, lokalnego bóstwa bez negowania istnienia także obcych bóstw;
(1.1) ,
(1.1) Wśród Żydów monolatria istniała od czasów Abrahama i mimo starań proroków o wprowadzenie monoteizmu ostatecznie cywilizacja żydowska zatrzymała się na monolatrii.
(1.1) politeizm
(1.1) monoteizm
monolatryczny
(mónos) + (latreíā) → jedna + służba, cześć
angielski: (1.1) monolatrism, monolatry portugalski: (1.1) monolatria szwedzki: (1.1) monolatri