szkuta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) płaskodenny, bezpokładowy, żaglowo-wiosłowy statek rzeczny z XVI-XVIII wieku, przystosowany do transportu śródlądowego ładunków masowych;
(1.1)
(1.1) Część towaru, na którą składały się głównie garbowane skóry i beczułki z nieznaną zawartością, była z przystani przenoszona na wozy, operację nadzorował brodaty kupiec. Na jedną ze szkut wprowadzano byka.
(1.1) statek
szkutnik , szkutnictwo szkutniczy
<
hiszpański: (1.1) chalana , chata