undtagelse ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) wyjątek
(1.1) en undtagelse, undtagelsen, undtagelser, undtagelserne
(1.1) I Danmark må producenterne ikke kalde plantemælk for mælk, da mælkeindustrien har patent på ordet (med undtagelse af kokosmælk). → W Danii producenci nie mogą nazywać mleka roślinnego mlekiem, ponieważ przemysł mleczarski posiada patent na to słowo (z wyjątkiem mleka kokosowego).
undtage undtagen
undtagelsen der bekræfter reglen → wyjątek (który) potwierdza regułę