wypluć () , , ,
czasownik przechodni dokonany ( wypluwać) (1.1) wyrzucić lub wystrzelić coś pod ciśnieniem z ust lub z pyska (1.2) powiedzieć coś nagle, pod wpływem emocji
(1.1-2)
(1.1) Nastolatka wypluła gumę do żucia na trawnik. (1.2) Zeznająca powódka bez zahamowań wypluła z siebie całą frustrację, rozczarowanie i złość.
(1.2) wykrzyczeć
pluć, zapluć, wypluwać plujka , plucie , wyplucie , plwocina
angielski: (1.1) spit out; (1.2) spit out duński: (1.1) spytte ud; (1.2) spytte ud norweski (bokmål): (1.1) spytte ut; (1.2) spytte ut norweski (nynorsk): (1.1) spytte ut; (1.2) spytte ut