peregrinate ()
czasownik nieprzechodni (1.1) chodzić pieszo z miejsca na miejsce czasownik przechodni (2.1) przemierzać przymiotnik (3.1) zagraniczny, obcy
(1.1) peregrinate, peregrinated, peregrinated, peregrinates, peregrinating (2.1) peregrinate, peregrinated, peregrinated, peregrinates, peregrinating
(3.1) I perceive, too, that there is something outlandish, peregrinate, and lawless about meBlackwood's Edinburgh Magazine., October 1849, gutenberg.org. → Ja także dostrzegam w sobie coś dziwacznego, obcego i bezprawnego.
(2.1) traverse
peregrination, peregrinator, peregrine peregrine