konserwatorium ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) uczelnia wyższa specjalizująca się w edukacji muzycznej i artystycznej
(1.1)
(1.1) Pierwsze konserwatoria powstały na przełomie XVI i XVII wieku we Włoszech, gdzie początkowo były to instytucje zajmujące się edukacją muzyczną sierot.
konserwatoryjny konserwować
angielski: (1.1) conservatoire, conservatory, conservatorium czeski: (1.1) konzervatoř duński: (1.1) konservatorium esperanto: (1.1) konservatorio francuski: (1.1) conservatoire hiszpański: (1.1) conservatorio interlingua: (1.1) conservatorio łaciński: (1.1) conservatorium niderlandzki: (1.1) conservatorium niemiecki: (1.1) Konservatorium norweski (bokmål): (1.1) konservatorium norweski (nynorsk): (1.1) konservatorium norweski (riksmål): (1.1) konservatorium portugalski: (1.1) conservatório słowacki: (1.1) konzervatórium słoweński: (1.1) konservatorij szwedzki: (1.1) konservatorium ukraiński: (1.1) консерваторія węgierski: (1.1) konzervatórium włoski: (1.1) conservatorio