przysadkowaty ()
przymiotnik (1.1) przysadzisty (1.2) opatrzony przysadkami
(1.1-2)
(1.1) Z trudem i wysiłkiem sularz Teofil Uracz odjął zbolałą głowę od kamienia, westchnął, jęknął[,] i opierając się silnie rękami o ścianę, powstał, z[ ]wolna prostując swą niską, przysadkowatą, barczystą postaćGruszecki, Artur. Hutnik: powieść współczesna. Kraków: Bibljoteka TSL, 1933, s. 8.. (1.1) Na ich spotkanie wyszedł jegomość[,] opalony na kolor razowego chleba, wąsaty, przysadkowaty, typowy pan »okumon«Przedwiośnie. Część druga. Nawłoć. [w:] Żeromski, Stefan. Pisma Stefana Żeromskiego. Warszawa: Mortkowicz, 1928, s. 188.. (1.1) Sala była niska, lecz obszerna, a jej sufit opierał się na mnóstwie przysadkowatych kolumnFaraon: powieść. Tom III. [3.]. Rozdział XIV. [14.]. [w:] Prus, Bolesław (właśc. Głowacki, Aleksander). Pisma Bolesława Prusa. T. XX. [20.]. Warszawa: Gebethner i Wolff, 1935, s. 206.. (1.1) Dzięcioł opuścił schronienie nocne w dziupli, wydał krzyk podobny do śmiechu ludzkiego i już myka naokolusieńko po pniach omszonych. Ptak to pracowity, sprężysty, przysadkowaty, ogromnie tęgi w karku, w barach, łbie, a równie tęgi w ogonieDygasiński, Adolf. Gody życia: opowieść. Warszawa: Fiszer, 1902, s. 31.. (1.1) Przez pół otwarte drzwi ujrzałem w drugim pokoju towarzystwo, siedzące przy stole—na pierwszym miejscu siedziała czerwona, przysadkowata jejmość, o której domyśliłem się, że była to pani KlonowskaRozdział III. [3.]. [w:] Lam, Jan Paweł Ferdynand. Głowy do pozłoty: wybór pism. T. I. [1.]. Warszawa: Redakcja Gazety Polskiej, 1899, s. 63. [SJPD przysadkowaty]. (1.1) Był to szlachcic przysadkowaty i[ ]mały, w szaraczkowym kontuszu i karmazynowym żupanie, twarzy prawie pąsowéj, ale tak gęsto pokiereszowanéj, jak bót stary łatany, co mu dawało wyraz dziwnie charakterystyczny i niemal typowy sejmikowego rębaczaKaczkowski, Zygmunt Józef Erazm. Annuncjata: powieść historyczna z czasów konfederacji barskiéj. T. I. [1 z 3]. Warszawa: Merzbach, 1858, s. 77. [zobacz też:] t. 2, t. 3.. (1.2) Łodyga przysadkowata, c. stipulātus, przy nasadzie liści przysadkami jest opatrzonaS.B. Linde, „Słownik języka polskiego”, t. 4: P, Warszawa 1807-1814, s. 680. Cytat: „PRZYSADKOWATY, ~a, ~e, n. p. „Łodyga przysadkowata, c. stipulātus, przy nasadzie liści przysadkami jest opatrzona.” (Jundz. 2, 14.)”.
(1.1)