wstrząśnienie mózgu ()
fraza rzeczownikowa, rodzaj nijaki (1.1) zaburzenie czynności pnia mózgu, będące wynikiem urazu lub zniesienia czynności komórek zwojowych mózgu bez znaczących zmian anatomicznych;
(1.1) : wstrząśnienie n I + mózgu
(1.1) Doktor Bosko pamięta, że bóle były tylko wieczorem. Do karty chorobowej wpisał: „uporczywe bóle głowy”. Obejrzał jeszcze rentgenowskie zdjęcie głowy. — Złamania kości czaszki nie było. Oprócz lekkiego wstrząśnienia mózgu niczego więcej się nie dopatrzył. (1.1) W Mazańcowicach na skrzyżowaniu ulic Halentówka i Pustki 28–letni motocyklista stracił panowanie nad jednośladem i przewrócił się na jezdni. Wywrotka zakończyła się złamanym obojczykiem i wstrząśnieniem mózgu(mal). Kronika kryminalna. „Dziennik Zachodni”, 2 października 2007. Katowice—Bielsko-Biała—Częstochowa—Sosnowiec: „Polskapresse” Oddział „Prasa Śląska”. ISSN 0137-9038. OCLC 1423981043..
(1.1) doznać wstrząśnienia mózgu
(1.1) wstrząs mózgu
specjaliści uważają wstrząs mózgu za niewłaściwy i krytykują jego używanie, gdyż „wstrząs” odnosi się do zupełnie innego stanu patofizjologicznego; + +
angielski: (1.1) concussion duński: (1.1) hjernerystelse hiszpański: (1.1) conmoción cerebral łaciński: (1.1) commōtiō cerebrī norweski (bokmål): (1.1) hjernerystelse nowogrecki: (1.1) εγκεφαλική διάσειση , διάσειση εγκεφάλου węgierski: (1.1) agyrázkódás