szatanek ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) zły duch, złośliwy duszek (1.2) o dziewczynie ( chłopcu/dziecku): figlarka, trzpiotka, dziewczyna zalotna
(1.1-2) m III
(1.1) Rzucił się do [tych] piesków z dziwną pasją, wyganiał je[,] jakby to była grupka szatankówUniłowski, Zbigniew. Żyto w dżungli z 32 ilustracjami. Warszawa: Przeworski, Jakub, 1936, s. 29.. (1.2) Figlarny szatanek wabił mię kuszącoŻeromski, Stefan. Dzienniki, t. 1, s. 232.. (1.2) Ten szatanek wyglądający z[ ]za pleców księżny [księżnej] tyle miał ponęt, te oczki tak świeciły jasno, że pana Longina aż ciągnęło coś, by w nie choć jeszcze raz tylko spojrzećRozdział V. [5.]. [w:] Sienkiewicz, Henryk Adam Aleksander Pius. Ogniem i mieczem: powieść z lat dawnych. Wyd. 7. T. I. [1 z 4]. Warszawa—Kraków: Gebethner i Wolff, 1901, s. 102.. (1.2) — Ale to skończony szatanek! — zawołała Ciotka… [—] Moja droga… ją trzeba wydać co najrychlej… bo… no — zobaczyszDnia 7. Maja. [w:] Kraszewski, Józef Ignacy. Dziennik Serafiny z autografu spisał B.... B..... Lwów: Księgarnia Gubrynowicza i Schmidta, 1876, s. 92.…
(1.1) diabełek, diablik
satanistyczny szatan /
(1.1-2)