na koniec ()
, ,
fraza przysłówkowa (1.1) wreszcie
(1.1)
(1.1) A jednak stało się! Powiedziałem tej bladolicej dziewczynie, że ją kocham, i jutro slę mego groma Leonarda na siwym rumaku do jej babki z epistołą błagającą, aby wstawiła się za mną do jej matki etc., etc., aby na koniec rączka panny Wacławy została własnością twego wiernego sługi. (1.1) Na koniec spoinę wyrównujemy czystą i gładką szpatułką mocząc ją w detergencie. (1.1) […] oświadczyła na koniec mężowi, że chce do wód jechać. ¶ — I owszem, — a dokądże to? ¶ — Do Baden.
(1.1) angielski: (1.1) finally, in conclusion, lastly