__TOC__ rømme ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) gęsta, kwaśna śmietana czasownik (2.1) uciekać, opuszczać, ewakuować się
(1.1) en rømme, rømmen, rømmer, rømmene (2.1) å rømme, rømmer, rømte, rømt
(1.1) (2.1)
rømme ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) gęsta, kwaśna śmietana czasownik (2.1) uciekać, opuszczać, ewakuować się
(1.1) ein rømme, rømmen, rømmar, rømmane (2.1) å rømme lub å rømma, rømmer, rømte lub rømde, rømt
(1.1) (2.1)
rjome