wkurzyć ()
czasownik przechodni dokonany ( wkurzać) (1.1) zezłościć lub zdenerwować kogoś czasownik zwrotny dokonany wkurzyć się ( wkurzać się) (2.1) zezłościć lub zdenerwować się na kogoś albo coś
(1.1) (1.1)
(1.1) Wieści o zadaniu domowym w weekend wkurzyły mnie. (2.1) Jeśli wybierzesz Windows zamiast Linuxa, wkurzę się na ciebie.
(1.1) wkurzyć + (2.1) wkurzyć się na +
(1.1) zezłościć, rozzłościć, rozsierdzić, zdenerwować, rozgniewać, wkurwić, wściec, zbulwersować, zgniewać, sfrustrować, wnerwić (2.1) zezłościć się, rozzłościć się, rozsierdzić się, zdenerwować się, rozgniewać się, wkurwić się, wściec się, zbulwersować się, zgniewać się, sfrustrować się, wnerwić się
kurz , zakurzenie , wkurzenie , wkurzanie , niezakurzenie , zakurzanie , niezakurzanie , odkurzacz kurny, zakurzony, wkurzony, niekurny, niezakurzony, niewkurzony, niezakurzany, niewkurzany odkurzać , odkurzyć , wkurzać
angielski: (1.1) piss off, anger duński: (1.1) ophidse, pisse af hiszpański: (1.1) cabrear, mosquear; (2.1) cabrearse, mosquearse