hibernacja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) stan fizjologiczny głębokiego uśpienia, w który zapadają niektóre zwierzęta w odpowiedzi na niesprzyjające warunki środowiskowe, szczególnie zimą (1.2) oszczędzający energię tryb pracy komputera, w którym zapisuje on stan systemu (RAM) na dysk i całkowicie się wyłącza — po ponownym uruchomieniu wraca do poprzedniego stanu
(1)
(1.1) Podczas hibernacji zwierzę korzysta z nagromadzonych zapasów tłuszczu.
(1.1) sen zimowy
hibernacyjny
<
angielski: (1.1) hibernation; (1.2) hibernation czeski: (1.1) hibernace duński: (1.1) dvale , dvaletilstand francuski: (1.1) hibernation ; (1.2) hibernation hiszpański: (1.1) hibernación ; (1.2) hibernación niemiecki: (1.1) Hibernation ; (1.2) Hibernation rosyjski: (1.1) гибернация słowacki: (1.1) hibernácia ukraiński: (1.1) сплячка (spljačka); (1.2) гібернація węgierski: (1.1) hibernáció włoski: (1.1) ibernazione ; (1.2) ibernazione