alpaš ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) chmuraA. Kloekhorst, Etymological Dictionary of the Hittite Inherited Lexicon, Brill, Leiden–Boston 2008, s.v. alpa-, s. 169.J. Puhvel, Hittite Etymological Dictionary, vol. I–II, Walter de Gruyter, Berlin–New York–Amsterdam 1984, s.v. alpa-, s. 37.J. Friedrich, A. Kammenhuber, Hethitisches Wörterbuch, Bd I (A), Heidelberg 1975–1984, s.v. alpa-, s. 60.
(1.1)
(1.1) nepiši natta alpaš → Na niebie nie ma chmury
(1.1) hēuš alpuš → deszcz (i) chmury
alparama
z ~ albʰós → białyM. de Vaan, Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages, Brill, Leiden–Boston 2008, s.v. albus, s. 32. → biały, → biały trąd, (luftus) → powietrze,
Dla tego słowa poświadczona jest forma zbiorowa alpa.ḪI.A (𒀠𒉺𒄭𒀀) → chmury. alpāš