poputczyk ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) chwilowy sprzymierzeniec, partner w krótkotrwałym lub okolicznościowym sojuszu (1.2) jeden z rosyjskich pisarzy inteligenckich z lat 20., którzy poparli rewolucję październikową i późniejszą politykę bolszewików; (1.3) w czasach istnienia ZSRR: orędownik komunizmu nienależący do partii
(1.1-3)
(1.2) Wystarczało to komunistom i ich „poputczykom”, którzy wywierali w owych latach znaczny wpływ w wielu krajach europejskich.
poputczik poputczykowy
→ towarzysz podróży
rosyjski: (1.2) попу́тчик ukraiński: (1.2) попу́тник