()
przymiotnik (1.1) zwykły (1.2) przeciętny (1.3) powszechny
(1.1) 由普通税收供资的全民社会保障福利制度。(yóu pǔtōng shuìshōu gōng zī de quánmín shèhuì bǎozhàng fúlì zhìdù) → Uniwersalny system świadczeń społecznych finansowany ze zwykłych podatków. (1.1) 布是普通的红色法兰绒。(bù shì pǔtōng de hóngsè fǎlánróng) → Pościel to zwykła czerwona flanela. (1.2) 与普通酒店不同的体验。(yǔ pǔtōng jiǔdiàn bùtóng de tǐyàn) → Zupełnie inne doświadczenie niż w przeciętnym hotelu. (1.2) 这些建筑禁止普通公民入内。(zhèxiē jiànzhú jìnzhǐ pǔtōng gōngmín rùnèi) → Te budynki są niedostępne dla przeciętnych obywateli. (1.3) 不影响其在普通教育机构就学。(bù yǐngxiǎng qí zài pǔtōng jiàoyù jīgòu jiùxué) → Nie ma to wpływu na dostęp do placówek edukacji powszechnej. (1.3) 其决定可上诉至普通法院。(yí juédìng kě shàngsù zhì pǔtōng fǎyuàn) → Od decyzji można się odwołać do sądów powszechnych.
(1.1) 普通外科 → zwykła chirurgia (=chirurgia ogólna) • 普通感冒 → zwykłe przeziębienie (1.2) 普通人 → przeciętny człowiek • 普通名词 → przeciętny rzeczownik (nie nazwa własna) (1.3) 普通法 → prawo powszechne (=prawo zwyczajowe) • 普通话 → mowa powszechna (=język chiński) • 普通医师 → lekarz powszechny (=lekarz rodzinny)
(1.1) 平常•正常 (1.3) 平常•正常•流行
(1.1) 特别•奇特•特殊
普通化 普普通通
→ popularny + przechodzić