mamić ()
czasownik przechodni niedokonany ( zmamić) (1.1) zwodzić kogoś rzeczami nierealistycznymi, niemożliwymi do spełnienia (1.2) działać na kogoś przyciągająco, zazwyczaj poprzez wizje wyolbrzymione lub nieprawdziwe czasownik zwrotny niedokonany mamić się ( zmamić się) (2.1) mieć złudną nadzieję na coś nieprawdopodobnego (2.2) wmawiać sobie, że sytuacja jest lepsza, niż jest w rzeczywistości
(1.1-2) (2.1-2)
(1.1) Podobno kobiety, zwłaszcza te lekkich obyczajów, są nad wyraz sprytne i wyrachowane. Zawracają w głowie swoim kochankom, mamiąc ich różnymi miłosnymi praktykami i obietnicami jeszcze wspanialszych doznań. (2.1) Kaśka nawet nie próbowała mamić się mrzonkami, że Zbigniew na wieść o dziecku odejdzie od żony. (2.2) (…) nie ma co mamić się stwierdzeniami o tym, że problem alkoholowy w którymś z miast nie istnieje (…).
(1.1-2) mamić + (kogo) + (czym) (2.1-2) mamić się +
(1.1) mamić obietnicami / wizjami
(1.1) łudzić, zwodzić (2.1) łudzić się
angielski: (1.1) beguile; (1.2) tantalize