zaręczyć ()
czasownik przechodni dokonany ( ręczyć lub zaręczać) (1.1) wziąć za kogoś lub za coś odpowiedzialność (1.2) zapewnić, że coś jest prawdą czasownik przechodni dokonany ( zaręczać) (2.1) doprowadzić do czyichś zaręczyn czasownik zwrotny dokonany zaręczyć się ( zaręczać się) (3.1) przyrzec sobie nawzajem zawarcie małżeństwa
(1.1-2, 2.1) (3.1)
(1.1) zaręczyć za + (2.1) zaręczyć + z + ; zaręczyć + + (3.1) zaręczyć się z +
(1.1) poręczyć
zaręczyny , ręczniczek ręczyć , zaręczać zaręczynowy
romansz: (3.1) sa far spus