晴天

()

rzeczownik (1.1) pogodny dzień (1.2) słoneczna pogoda

(1.1) 早春的一个晴天，他看到了一只燕子。(zǎochūn de yīgè qíngtiān tā kàn dàole yī zhǐ yànzǐ) → W pogodny dzień wczesnej wiosny zobaczył jaskółkę. (1.1) 雾消散后是个晴天。(wù xiāosàn hòu shìgè qíngtiān) → Mgła się podniosła i nastał pogodny dzień. (1.2) 屏幕颜色在日光退色，特别是在一个晴天。(píngmù yánsè zài rìguāng tuìshǎi tèbié shì zài yīgè qíngtiān) → Kolory ekranu bledną w słońcu, zwłaszcza przy słonecznej pogodzie. (1.2) 那天恰巧是个晴天。(nàtiān qiàqiǎo shìgè qíngtiān) → Tego dnia akurat była słoneczna pogoda.

(1.1-2) klasyfikator: 个 (ge)

(1.1-2) 好天

晴天霹雳 → pogodny + dzień