stopnieć ()
czasownik nieprzechodni dokonany ( topnieć) (1.1) zmienić się w ciecz pod wpływem ciepła (1.2) ulec zniknięciu lub znacznie się zmniejszyć (1.3) ulec emocjom i stać się rozczulonym, łagodniejszym
(1.1) Wosk w świecy powoli stopniał.
(1.1) roztopić się, stopić się
stopnienie
czeski: (1.1) roztát, roztéct se; (1.2) zmizet, rozplynout se; (1.3) rozplynout se, změknout słowacki: (1.1) roztiecť sa, roztopiť sa; (1.2) zmiznúť, rozplynúť sa; (1.3) rozplynúť sa, zmäknúť ukraiński: (1.1) розтанути (roztanuty); (1.2) зникнути (znyknuty), розтанути (roztanuty); (1.3) розтанути (roztanuty), розчулитися (rozčulytysja)