koczować ()
czasownik nieprzechodni niedokonany (1.1) prowadzić nieosiadły, wędrowny tryb życia (1.2) żyć lub przebywać w miejscu tymczasowo, często przenosząc się z miejsca na miejsce; mieszkać w warunkach prowizorycznych
(1.2) Grupa pasterzy koczowała na stepie przez całe lato.
(1.1) wędrować
koczowanie , koczowisko , koczownictwo , koczowniczka , koczowniczość , koczownik koczowniczy koczowniczo, niekoczowniczo
angielski: (1.1) nomadize, be nomadic; (1.2) camp out białoruski: (1.1) кочаваць; (1.2) кочаваць czeski: (1.1) kočovat; (1.2) kočovat francuski: (1.1) nomadiser niemiecki: (1.1) umherziehen słowacki: (1.1) kočovať; (1.2) kočovať turecki: (1.1) göçmek ukraiński: (1.1) кочувати; (1.2) кочувати włoski: (1.1) nomadizzare