bodnąć ()
czasownik przechodni dokonany ( bóść) (1.1) uderzyć czymś ostrym, zakończonym spiczasto (1.2) uderzyć psychicznie, wywołać przykrość czasownik zwrotny dokonany bodnąć się ( bóść się) (2.1) uderzyć siebie samego czymś ostrym (2.2) uderzyć siebie nawzajem czymś ostrym
(1.1) Byk nagle bodnął go rogiem.
(1.1-2) dźgnąć, ukłuć (2.1-2) dźgnąć się, ukłuć się
bodnięcie bóść
białoruski: (1.1) кінуць czeski: (1.1) bodnout słowacki: (1.1) bodnúť ukraiński: (1.1) уколоти