usiedzieć ()
czasownik nieprzechodni dokonany (1.1) pozostać nieruchomym w siedzącej pozycji (1.2) zostać dłużej w jednym miejscu bez opuszczania lub wychodzenia (1.3) wyjść bezpiecznie podczas siedzenia (1.4) siedząc, zaczekać na coś albo złapać coś czasownik zwrotny dokonany usiedzieć się (2.1) to samo co (1.2)
(1.1-4) (2.1)
(1.1) wysiedzieć
siad siad siadać, siedzieć, wsiadać
nie móc usiedzieć na miejscu • nie móc usiedzieć na tyłku
; pierwsze poświadczenie w 16. wieku (); , , (usidétʹ)
angielski: (1.1) sit still; (1.2) sit still; (1.3) get out (safely while sitting); (1.4) hang tight; (2.1) sit still