szłapać ()
czasownik nieprzechodni niedokonany (1.1) pomału iść powłócząc, szurając nogami (1.2) o koniu idącym powoli, ociężale; także jechać konno w ten sposób
(1.1) Zerwany raptem ze snu, gospodarz niepewnie szłapał do drzwi z lichtarzykiem w drżącej ręce. (1.2) Noc była ciemna, miejscowość nieznana, ich zdrożone konie ledwie szłapały w tej pomroce.
(1.1-2) człapać; słapać, cłapać, ślapić, szłapić (1.2) jechać szłapią
szłapak , szłapaczek , szłap szłapa szłapanie szłapaty, szłapisty