gromić ()
czasownik przechodni niedokonany ( zgromić) (1.1) surowo krytykować (1.2) pokonywać w walce, zazwyczaj z dużą przewagą
(1.1-2)
(1.1) Nim jeszcze moje utwory zostały wykonane publicznie, gromiono je za formalizm. (1.2) Jeszcze u początku XVII wieku Rzeczpospolita gromiła Rosję, odebrała jej Smoleńszczyznę, a polska załoga przejściowo stała na Kremlu.
(1.1) gromić + za + (1.2) gromić +
(1.1) strofować, ganić, karcić
grom , gromiciel , gromnica