knurre ()
czasownik (1.1) warczeć (1.2) burczeć, warczeć (o urządzeniach, brzuchu itp.) (1.3) warczeć (o sposobie wypowiadania się)
(1.1) at knurre, knurrer, knurrede, knurret
(1.1) En kvinde blev i aftes holdt som gidsel i sit eget hjem af en hund. Kvinden turde ikke gå ud, fordi hunden knurrede og var aggressiv. → Kobieta była wczoraj wieczorem przetrzymywana jak zakładniczka we własnym domu przez psa. Kobieta nie odważyła się wyjść, ponieważ pies warczał i był agresywny.
(1.2) brumme
knurren
, (onomatopeja)