gębacz ()
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) ryba inkubująca ikrę (a często także narybek) w jamie gębowej rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) ten kto ma wielkie usta, wydatne wargi (2.2) ten kto dużo i głośno mówi
(1.1) pyszczak (2.2) gardłacz, krzykacz, pyskacz
gęba gębowy
angielski: (1.1) mouthbrooder; (2.1) big mouth; (2.2) big mouth, bigmouth czeski: (1.1) tlamovec ; (2.2) ukecanec , tlachal niemiecki: (1.1) Maulbrüter ; (2.1) Großmundiger ; (2.2) Schwätzer , Großmaul