bindle ()
rzeczownik policzalny (1.1) tobołek (zwłaszcza noszony przez włóczęgę)
(1.1) bindle; bindles
(1.1) Bindle on shoulder, they drift onward to the apple farms of Washington, and then East to Colorado where they pack peaches one summer and herd sheep during the winter.Kenneth Allsop, Hard Travellin’: The Hobo and his History, wyd. The New American Library, Nowy Jork 1967. → Z tobołkiem na ramieniu wędrują dalej w stronę sadów jabłoniowych w Waszyngtonie, a następnie na wschód, do Kolorado, gdzie jednego lata pakują brzoskwinie, a zimą pasą owce.
bindle man • bindle stiff