afsavn ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) dotkliwie odczuwany brak lub niedostatek (1.2) tęsknota (1.3) wyrzeczenie się, życie w wyrzeczeniu
(1) et afsavn, afsavnet, afsavn, afsavnene
(1.1) Når I ikke er hjemme, lider hunden et afsavn – den er jo et flokdyr og har det ikke godt med at være adskilt sin flok. → Kiedy nie ma was w domu, pies cierpi z powodu waszej nieobecności – to przecież zwierzę stadne, które źle znosi rozłąkę ze swoją grupą.
(1.1) lide afsavn → cierpieć niedostatek/brak/rozłąkę (1.2) føle afsavn → czuć pustkę/tęsknotę
savne