ksobny ()
przymiotnik (1.1) ukierunkowany na własną osobę lub zwrócony do własnego wnętrza (1.2) o mięśniu: powodujący przyciągnięcie części ciała w kierunku jego osi głównej (1.3) , dziś lub umiejscowiony z lewej strony lub poruszający się z prawej na lewą stronę
(1)
(1.1) Zachłyśnięcie się prywatną własnością po latach kolektywizmu spowodowało w państwach posttransformacyjnych orientację ksobną, izolację i egoizm [za pośrednictwem KWJP].. (1.1) Wojna służbami, konflikty między baronami, napięcia między poszczególnymi bezideowymi w sumie frakcjami — wszystko to będzie osłabiać PO i wiązać ją w polityce ksobnej, skupionej wyłącznie na sobie [za pośrednictwem KWJP].. (1.1) Najczęściej są to tzw. urojenia ksobne — dziecko jest przekonane, że wszystkie wydarzenia dotyczą jego osoby [za pośrednictwem Monco PL].. (1.1) Ale nie egoizm niszczący drugiego człowieka, zawłaszczający go. Naturalny, a natura człowieka jest przecież ksobna, osoba ludzka to osobność. (1.2) Wewnętrzna część ud wypełniona jest właśnie muskułami ksobnemi: za ich to pośrednictwem możemy zbliżyć uda ku sobie. (1.2) Wszystkie te mięśnie, oprócz ksobnego, poczynają się od więzu napięstka dłoniowego osobnego. (1.3) Po wykopaniu drzewa z ziemi obcina się korzenie z wyjątkiem dwu, prawie do pnia prostopadłych. Korzenie te stanowią rękojeści czyli rogi sochy, „ociebny” czyli prawy i „ksobny” czyli lewy.
(1.1) działania ksobne • ksobna myśl • urojenia ksobne (1.2) mięsień ksobny (1.3) ksobna deska / deszczka • ksobny róg / wół
(1.2) dosiebny (1.3) ksebny, ksewny, ciobny
(1.1) odsiebny
od wyrażenia przyimkowego / ksobie → ku sobie, w swoją stronę;
(1.3) część źródeł przypisuje jednocześnie znaczenie położenia ze strony prawej