puszczać kantem ()

fraza czasownikowa niedokonana ( puścić kantem) (1.1)

(1.1) , „kantem”

(1.1) Stało się, a za tydzień wyjeżdżam, puszczam kantem kolej, służbę naczelników i niosę się we świat! W szeroki, straszny, i cudny świat! (1.1) Zdecydowałem się. Puszczam kantem szkołę wojskową Saint-Cyr, wyrzekam się sławy wojennej, osądziwszy, iż zasługi moich przodków zupełnie są wystarczające dla chwały mojego rodu.

zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne