tryndać ()
czasownik niedokonany (1.1) poruszać się powoli, stawiać drobne kroki, wlec się z trudem, dreptać (1.2) wykonywać szybkie ruchy, kręcić się, pląsać (1.3) pojawiać się natrętnie, snuć się, roić się czasownik zwrotny niedokonany tryndać się (2.1) , włóczyć się bez określonego celu, wałęsać się (2.2) przemieszczać się z trudem, wlec się (2.3) plątać się komuś pod nogami, stanowiąc zawadę (2.4) wykonywać szybkie ruchy, zwijać się; : tańczyć
(1.3) Stary Bartosz całe życie goły był i umrze bez koszuli na grzbiecie; bo coby miał ze szczęścia korzystać, to mu hardość, a jakieś tam szkrupuły tryndają po głowie. (2.1) Szkapa tryndała się drogą, a jeździec podrygiwał na siodle, aż mu się głowa na cienkiej szyi telepała. (2.1) — Całej biedy narobiła Marcyanna — ozwała się żona — ciągle się tryndała do ciupy tego Żytkiewicza powiadając, że to jej dawny znajomy.
(1.3) myśli / skrupuły tryndają po głowie (2.1) tryndać się po mieście / świecie / morzu
(1.1) dreptać; (1.2) kręcić się, pląsać, wiercić się, zwijać się (1.3) roić się, snuć się (2.1) błąkać się, łazić, pałętać się, poniewierać się, szwendać się, tułać się, wałęsać się, włóczyć się; trynić się; trędać się (2.2) wlec się (2.3) plątać się, zawadzać (2.4) kręcić się, tańczyć, zwijać się
(się), , , , ()
(2.1)