bisnowaty ()
przymiotnik (1.1) , głupi, narwany, niespełna rozumu (1.2) opętany, napastliwy
(1.1) — Słysz, głupi Biłowus, — powiedział mu zacny Daszkiewicz — ty człek bisnowaty, ja ci córki nie wydam, ażebyś ją skrzywdził. (1.2) Dopiero wtedy, Hnat, z wszystkich najodważniejszy, spojrzawszy przez ramię Semenowi zawołał: // — To nie bies ludzie, to bisnowaty Nykoła!Autor „Marzycieli”, W Kniei: Obrazek prawdziwy z życia ludu podkarpackiego w: „Świat Powieściowy”, R. IV, nr 162, 28 stycznia 1884, Lwów: W. Maniecki, s. 55.
(1.1) biesnowaty; głupi, narwany, niespełna rozumu, postrzelony, głupkowaty; prymchowaty (1.2) biesnowaty; opętany, napastliwy
() → opętany, szalony