kłowić ()
czasownik (1.1) robić, pracować (1.2) zdobywać, brać
(1.1) Jarus manusa zatachcił opulnik i psulił, że ślir manusów nie woli kłowićAleksander Wilkoń, Typologia odmian językowych współczesnej polszczyzny w: „Prace Naukowe Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach: Językoznawstwo Polskie i Słowiańskie”, red. Alina Kowalska, nr 865, 1987, Katowice: Uniwersytet Śląski, s. 16.. → Mój ojciec założył sklep i mówił, że naszego handlu nie chce prowadzić [robić].
(?) oraz → robota