błysnąć ()
czasownik nieprzechodni dokonany ( błyskać) (1.1) nagle zaświecić, wydać krótki, intensywny błysk (1.2) na chwilę się rozświetlić (1.3) nagle wykazać się czymś (1.4) pojawić się nagle czasownik zwrotny dokonany błysnąć się ( błyskać się) (2.1) zjawić się na niebie jako błyskawica
(1.2) zalśnić
błysk , błyskawica , błyśnięcie błyskawiczny
czeski: (1.1) blesknout; (1.2) zablesknout se; (1.3) blýsknout se; (1.4) zablesknout se, mihnout se; (2.1) blýsknout se słowacki: (1.1) blesknúť; (1.2) zablesknúť sa; (1.3) blysnúť sa; (1.4) zablesknúť sa, mihnúť sa; (2.1) blysnúť sa ukraiński: (1.1) блиснути (blysnuty); (1.2) зблиснути (zblysnuty); (1.3) блиснути (blysnuty); (1.4) майнути (majnuty); (2.1) блиснути (blysnuty)