τουρβάς ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) chlebak, płócienna torba na prowiant (1.2) worek na obrok (zawieszony na szyi zwierzęcia)
(1.1-2) M1
(1.1) ταγάρι (1.2) ταΐστρα, τάγιστρο
(1.1-2) σακούλα
βάζω το κεφάλι μου στον τουρβά → nadstawiać karku, nastawiać głowę, wkładać głowę do worka βάζω στον τουρβά (κάποιον) → wystrychnąć na dudka (kogoś)
wersje równoważne: ντορβάς, τορβάς, ντουρβάς