prysiud ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) przysiad w ukraińskich i rosyjskich męskich tańcach ludowych (takich jak kozak, hopak czy trepak), połączony zwykle z naprzemiennym, gwałtownym wyrzucaniem nóg do przodu bądź w bok
(1) zwykle w ,
(1.1) W antrakcie zaśpiewała boska Camelli, a jej brat grał na gitarze. Potem słodka, cnotliwa Jula Potocka, jak zawsze w otoczeniu swoich dzieci, odtańczyła wściekłego kozaka. Boże, jakie tam były prysiudy i wierzgania! (1.1) Mołojcy rzucali się jak opętani w prysiudach, przed niemi dziewczyny drobiły, to posuwając się w podrygach naprzód, to cofając się przed gwałtownymi ruchami tancerzy. (1.1) […] puścił się z nią w tany pan Zagłoba. Poczęli więc dreptać naprzeciw siebie, a on w ręce klaskał i w prysiudach przysiadał i tak podskakiwał, i tak podkowami bił w podłogę, że aż drzazgi z desek leciały i pot obfity spływał mu z czoła.
(1.1) iść / pójść / puścić się w prysiudy • robić / rżnąć / ciąć / wycinać / bić / wybijać prysiudy • zamaszyste / junackie / kozackie / wściekłe / chwackie prysiudy
(1.1) przysiud; forma prysid
(1.1) przysiad, przykuc
pójść (iść) w prysiudy