pardon ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) przebaczenie, darowanie wykrzyknik (2.1) przepraszam
(1.1)
(1.1) Krzyczy Moskal: — Pardon wołaj! / To ciebie ocalę! — / A Sowiński pierś mu przebił! / — Ot pardon, Moskale!Maria Konopnicka, Pod Wolą (1.1) Kapitan Ryków wcale nie prosił pardonu; / Zebrawszy koło siebie pół batalionu, / Krzyknął: za broń!Adam Mickiewicz, Pan Tadeusz (2.1) Pardon! Zaraz to pozbieram.
(1.1) błagać / prosić / wołać pardonu • dawać / nie znać pardonu
pardonować pardonowanie bez pardonu
bez pardonu
→ wybaczenie
angielski: (2.1) pardon me, I beg your pardon bułgarski: (2.1) пардон duński: (1.1) pardon ; (2.1) pardon hiszpański: (1.1) perdón ; (2.1) ¡perdón!, ¡disculpe!/¡disculpa! nowogrecki: (1.1) συγγνώμη ; (2.1) συγγνώμη!, συγχωρήστε με!/συγχώρα με!
pardon ()
wykrzyknik (1.1) słucham (1.2) przepraszam czasownik przechodni (2.1) ułaskawiać (2.2) przebaczać, wybaczać rzeczownik (3.1) ułaskawienie
(2) pardon, pardoned, pardoned, pardons, pardoning
(2.2) I beg your pardon
(1.1) eh, huh (3.1) forgiveness
pardonable, unpardonable, pardonless pardonableness pardonably
< < < → nadzwyczaj, bardzo + obdarowywać, dawać
pardon ()
(1.1) przebaczać, wybaczać
pardoni, pardonpeti pardono pardonema, pardonebla
pardon ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) przebaczenie, wybaczenie wykrzyknik (2.1) przepraszam!, pardon!
pardonner
(2.1)