plante ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) roślina czasownik przechodni (2.1) zasadzić (roślinę (1.1)) (2.2) podłożyć (coś komuś, w złych zamiarach)
(1.1) en plante, planten, planter, planterne (2) at plante, planter, plantede, (have) plantet
(1.1) En orden er en betegnelse for en gruppe indenfor plante- og dyreriget. → Rząd to określenie grupy w królestwie roślin i zwierząt. (1.1) De såede planter udviklede sig ikke. → Zasiane rośliny nie rozwinęły się. (1.1) Løg er en plante som ofte bliver brugt i madlavning. → Cebula jest rośliną często używaną przy przyrządzaniu pożywienia.
(1.1) plantebaseret → roślinny • plantedrik → napój roślinny
(1) < (2) <
plante ()
(1.1)
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) roślina
planter
(1.1)
plante ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) protest, bunt
(2.1) (2.2) (2.3)
(1.1) plantes
(1.1)
plantarse
(1)
plante ()
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) roślina czasownik (2.1) sadzić
(1.1) en plante, planten, planter, plantene lub ei plante, planta, planter, plantene (2.1) å plante, planter, plantet, plantet lub å plante, planter, planta, planta